ALKOHOLIZM.XMC.PL

Teoretyczne konsekwencje spożywania alkoholu.

:: Profilaktyka uzależnień

Profilaktyka uzależnień oraz przykładowe programy profilaktyczne w Polsce.

Zwalczanie uzależnień jest zadaniem niezmiernie trudnym i jak wskazuje praktyka jest wiele form rzeczywiście skutecznych. Ponadto zachodzące w naszym kraju zmiany ustrojowe powodują, iż zainteresowanie zjawiskiem nieco osłabło, stąd zmniejszył się zakres działań profilaktycznych, prewencyjnych i wychowawczo- terapeutycznych, co warunkowane jest ograniczeniem możliwości finansowych państwa i przesunięciem głównych punktów zainteresowania na sprawy gospodarcze. Podejmowane kroki zaradcze mają często charakter deklaratywny, propagandowy i nie konsekwentny, a co gorsza równie często do głosu dochodzą koncepcje rozwiązań radykalnych, prohibicyjnych, zakazująco- ograniczających, znajdujących coraz szerszy społeczny oddźwięk. Skuteczna profilaktyka musi mieć charakter systemowy, gdzie społeczne oddziaływania rozpoczynają się od rodziny, zaś kończą na wyspecjalizowanych instytucjach leczniczych, pomocowych i terapeutycznych. Niewielką efektywność ma karanie uzależnień i wprowadzanie zabiegów prohibicyjnych (profilaktyka restrykcyjna). Terapia, której podstawę stanowi przekonanie, iż należy wyeliminować pierwotne przyczyny stanowiące podłoże uzależnienia, też nie może wykazać się wystarczającą efektywnością, gdyż wykształcony stres jest tak silny, że niełatwo go wyeliminować w sposób trwały. Czasem skuteczne jest leczenie oparte na mechanizmach warunkowania, polegające na przekształceniu- wygaszeniu starego destrukcyjnego nawyku i zastąpieniu go nowym, konstruktywnym. Trudno wyeliminować w ten sposób pierwotne przyczyny uzależnienia, które stanowią wystarczające pozytywne wzmocnienie dla osoby uzależnionej. Terapia ta opiera się na bodźcach awersyjnych, a znacznie bardziej efektywne byłoby tu stosowanie wzmocnień pozytywnych, które jednak trudno stworzyć. Skutecznymi sposobami w uzależnieniu jest stosowanie form terapii grupowej i samopomocowej, gdyż dostarczają one jednostce społecznego wsparcia dla jej wysiłków poradzenia sobie z problemem.
Czytaj wiecej »

:: Ogólny obraz zjawiska alkoholizmu

Niestety obraz, jaki zaznaczył się w Polsce nie jest zadowalający i optymistyczny, gdyż populacja osób z rodzin alkoholowych obecnie liczy szacunkowo od 4-6 milionów ludzi cierpiących na głębokie zaburzenia somatyczne i psychiczne, około 2-3 milionów osób nadużywających alkoholu, i ponad milion uzależnionych wymagających pomocy terapeutycznej, 1,5 miliona dzieci z rodzin rozbitych na skutek alkoholizmu jednego lub obojga rodziców oraz 2,5 miliona dzieci wychowujących się w rodzinach z problemem alkoholowym. Nie jest to statystyka najnowsza, ale te dane mogą być przerażające, a badania przeprowadzone wykazują, że problem alkoholizmu zwiększa się z roku na rok. Coraz częściej po alkohol sięgają dzieci dla zabicia swego wolnego czasu, coraz częściej po alkohol sięgają kobiety w celu zmniejszenia napięcia w ich życiu rodzinnym i zawodowym.

Leczenie osób uzależnionych od alkoholu.

Leczenie alkoholizmu oznacza interwencje, które mają na celu przerwanie toczącego się procesu alkoholowego i prowadzą do trzeźwego, wolnego od wpływu alkoholu życia. W porównaniu z innymi przewlekłymi chorobami alkoholizm znacznie łatwiej poddaje się terapii. W rzeczywistości każdy alkoholik, który szuka pomocy i chce aktywnie uczestniczyć w procesie rehabilitacji ma realne szanse na szczęśliwe, twórcze życie. Stopniowo coraz powszechniejsza staje się świadomość, że alkoholizm jest chorobą poddającą się leczeniu. Przyczyniła się do tego działalność publiczna sławnych osób znajdujących się w trakcie procesu zdrowienia. Podobnie jak istnieje wiele powodów, dla których ludzie popadają w alkoholizm, tak wiele jest przyczyn, które skłaniają ich do rozpoczęcia leczenia. Dla każdego, kto wszedł na drogę alkoholizmu, istnieje także droga powrotna. Powrót ten jest o wiele łatwiejszy, gdy pomagają w nim profesjonaliści. Terapeuta odgrywa rolę przewodnika, dzieli się z pijącym posiadaną wiedzą, jest swego rodzaju podporą, gdy alkoholik zaczyna stawać na nogi, zachęca go do dalszych zmagań. W trakcie terapii zadaniem terapeuty, celem ich wspólnej wędrówki, jest pomaganie alkoholikowi w osiągnięciu zadowolenia z życia, w stworzeniu pozytywnego stosunku do świata oraz doprowadzenie do tego, aby radził sobie z życiem codziennym. Od alkoholika wymaga się, aby przestał pić. Abstynencja jest rzeczą niezbędną w leczeniu alkoholizmu. Abstynencja postrzegana jako warunek konieczny dla rozpoczęcia się procesu zdrowienia ma określone podłoże fizjologiczne.

Czytaj wiecej »

:: Fazy rozwoju alkoholizmu

W tradycyjnym ujęciu E. M. Jellinka w rozwoju choroby alkoholowej można wyodrębnić cztery główne fazy:

1. Faza symptomatyczna ( wstępna) trwająca od kilku miesięcy do dwóch lat. Picie alkoholu umotywowane jest zewnętrzną przyczyną, choć zaczyna się już szukanie okazji do picia. Jest to okres picia jedynie towarzyskiego, w pełni kontrolowanego, lecz niepokojącym objawem jest szukanie ulgi w alkoholu, który powoduje odprężenie psychiczne. W końcowym etapie tej fazy występuje wzrost tolerancji na alkohol, czyli możliwości wypicia większej ilości alkoholu bez upijania się.

2. Faza zwiastunowa trwająca od kilkunastu miesięcy do kilku lat. Faza ta charakteryzuje się zwiększeniem ilości używanego alkoholu oraz występowaniem palimpsestów alkoholowych tj. krótkotrwałych stanów niepamięci, już nawet po wypiciu niewielkiej dawki alkoholu. W początkowym okresie fazy zwiastunowej krytycyzm w stosunku do nadużywania alkoholu jest zachowany, lecz w okresie późniejszym zanika.

3. Faza krytyczna małe dawki wyzwalają potrzebę picia, występują stany dysforyczne, często obniżenie potencji płciowej oraz objawy nieuzasadnionej zazdrości w stosunku do partnerki. W fazie tej występuje utrata kontroli nad raz rozpoczętym piciem.

4. Faza chroniczna występuje w niej ranne regularne picie, używanie alkoholu w pracy, obniżenie tolerancji na alkohol, lęki i drżenie rąk w okresie abstynencji alkoholowej, cechy degradacji społecznej, a około 10 % choroby psychiczne.
Inaczej jeszcze przedstawia rozwój uzależnienia od alkoholu M. Krol-Fijewska, podkreślając fakt, iż pierwsze fazy są charakterystyczne dla wszystkich ludzi:

1. Inicjacja jest to okres od pierwszego wypicia alkoholu do czasu ustalenia się wzoru picia;

2. Utrwalenie jest stabilizacją wzoru picia, jednostka pije, ale nie popada z tego powodu w kłopoty społeczne, zdrowotne czy psychologiczne, większość osób pozostaje na tym etapie do końca życia, zatem właściwsze dla tej fazy jest pojęcie używanie alkoholu w kontraście do jego nadużywania (po intoksykacji odczuwa się niechęć do alkoholu);

3. Nadużywanie – systematyczne picie alkoholu (upijanie się i klinowanie), co powoduje kłopoty w kontaktach z otoczeniem, zdrowotne lub psychologiczne, mamy tu do czynienia z uzależnieniem, choćby w szerszym słowa tego znaczeniu (bez uzależnienia fizycznego);

4. Powstrzymywanie okres ograniczenia ilości wypijanego alkoholu, albo czasowej abstynencji, zdarzają się ?wpadki”, ale sporadycznie- uzależnienie rozwija się w ukryciu;

5. Przeplatanie się okresów nadużywania i powstrzymywania, utrata kontroli nad piciem.

Czytaj wiecej »

:: Objawy Cechy Typy Alkoholizmu

Alkoholizm jako choroba i zjawisko patologiczne.

Zjawisko alkoholizmu w Polsce jest aktualne od wielu lat, jednak stosunkowo niedawno zaczęto je traktować nie jako społeczną normę, dobry polski zwyczaj, a problem, którego skutki dotykają nie tylko osoby uzależnione, ale i ich najbliższych oraz dalsze otoczenie- osoby w jakiś sposób zależne od alkoholika. Jest to problem społeczny, gdyż jego skutki odczuwa cale społeczeństwo. Alkoholizm traktuje się dzisiaj jako chorobę, co powoduję zmianę stosunków wobec alkoholika, eliminując moralną jego ocenę, a traktując go jako osobę chorą, która potrzebuje leczenia i pomocy płynącej z zewnątrz. Jest też traktowana jako choroba woli, co wynika z siły uzależnienia. Alkoholik nie ma szansy kontrolować swojego picia i nie jest to wina jego słabego charakteru, ale istota i siła choroby.
Alkoholizm zalicza się do zjawisk z zakresu patologii społecznej, w ujęciu klinicznym i psychologicznym traktowany jest jednak szczególnie, gdyż stanowi przypadek toksykomanii tolerowanej1. Pogłębia to destrukcyjny charakter uzależnienia, pośrednio warunkując fakt, iż chory nie uświadamia sobie własnego problemu z alkoholem, bowiem nie dostrzega u siebie niepokojących jego objawów, ani też zagrożeń stąd wypływających, a ponadto nie ma świadomości konieczności podjęcia leczenia, którego najczęściej odmawia.

Objawy i cechy alkoholizmu.

Alkoholizm uznany za chorobę, charakteryzuje się kilkoma specyficznymi cechami:
Jest chorobą nieuchronnie postępującą,
Jest chorobą nieuleczalną,
Jest chorobą chroniczną i prowadzącą do śmierci,
Jest chorobą podstawową i pierwotną.
Symptomy choroby alkoholowej to przede wszystkim zmiana tolerancji na alkohol, objawy abstynencyjne, subiektywne poczucie łaknienia alkoholu, koncentracja życia wokół picia, utrata kontroli nad piciem oraz objawy ostrzegawcze, które stanowią podstawę tzw. Patologicznego wzoru picia.

Czytaj wiecej »

:: Teorie, fazy rozwoju oraz przyczyny i konsekwencje uzależnień.

Istotnym punktem w poznaniu dynamiki choroby alkoholowej jest poznanie koncepcji medycznej, psychologicznej, pedagogicznej oraz socjologicznej. Te trzy dyscypliny naukowe rozpatrują tą chorobę w swoich sferach i stwarzają własne teorie na temat uzależnienia.
Koncepcja medyczna zakłada, że uzależnienie jest chorobą w sensie medycznym, zaś jego przyczyny tkwią we właściwościach przyjmowanego środka i organizmu osoby uzależnionej. Właściwości uzależniające posiada sam środek, chodź niewątpliwie równie istotne są czynniki osobnicze związane z jednostką, a także czynniki środowiskowe1. Medyczne koncepcje etiologii uzależnień bardziej szczegółowo rozwijane są w odniesieniu do alkoholizmu, wyróżnia się tu teorie biomedyczno- metaboliczne, teorie organicznego uszkodzenia mózgu,teorie zaburzenia funkcjonowaniu gruczołów wewnątrzwydzielniczych, nieprawidłowego funkcjonowania OUN lub trzustki oraz teorie genetyczne2.
Koncepcja psychologiczna uważa, że uzależnienie stanowi przejaw zaburzeń jednostkowych, gdzie przyjmowanie środków psychoaktywnych to zewnętrzny przejaw adaptacyjno- obronnych mechanizmów osobowości3. Najszersze stanowisko uzależnień rozpatrywane jest w ramach koncepcji psychoanalitycznej, behawioralnej i humanistycznej. Pierwsza z nich wyjaśnia mechanizm uzależnień jako przerost warstwy ?id” w osobowości, wynikający z niezaspokojenia dziecięcej potrzeby pozytywnych doznań. Odwołuje się, zatem do okresu wczesnego dzieciństwa, a głównie do zaburzonych relacji rodzinnych, w nim lokując jego źródło. Może to być postawa nadmiernie opiekuńcza, nadmiernie wymagająca, rygorystyczna, odrzucająca4. Koncepcje behawiorystyczne opierają się na teorii uczenia się toksykomanię traktując jako zachowanie wyuczone, tak jak każde formy działania ludzkiego. Generalnie jednak uzależnienie rozpatruje jako nawyk uwarunkowany wzmocnieniami pozytywnymi, których źródłem są bądź społeczne gratyfikacje, bądź efekty psychofarmakologiczne powodowane przez dany środek. Wspólnie, zatem łagodzą cierpienie jednostki związane z zaburzeniami osobowości, lękiem, niepokojem, zmianami fizjologicznymi, czy też nabytą już zależnością fizyczną. Uzależnienie jest, więc reakcją wyuczoną motywowaną próbą minimalizacji przykrości i maksymalizacji przyjemności. Koncepcje humanistyczne skupiają się głównie na motywacji uzależnienia środków odurzających, wiążąc je z brakiem możliwości zaspokojenia potrzeby sensu życia, połączonej z niską odpornością na frustrację.
W psychologicznej koncepcji etiologii toksykomanii zwraca się uwagę na stan psychiczny, który bądź poprzedza okres zażywania środków odurzających, a także w trakcie ich zażywania, stanowiący skutek kontaktu z tymi środkami lub środowiskiem związanym z ich używaniem. Stan rozchwiania emocjonalnego jest czynnikiem silnie powiązanym z powstawaniem uzależnienia, a jednym z jego symptomów jest reakcja ucieczki właśnie przez zażycie środka psychoaktywnego.
Koncepcje pedagogiczne w tych koncepcjach przyczyny uzależnień lokowane są w wadliwym przebiegu socjalizacji jednostki, czego podstawową przyczynę stanowią zaburzenia funkcjonowania środowiska rodzinnego, które mogą być dwojakiego rodzaju:
Negatywne zjawiska występujące w rodzinie, które pośrednio mogą warunkować podatność na uzależnienie,
Funkcjonowanie jednostki w rodzinie uzależnionej, co bezpośrednio powoduje kształtowanie się przez proces identyfikacji osobowości podatnej na uzależnienie.

Niezmiernie stereogennym, a więc zwiększającym podatność na uzależnienie pośrednio i bezpośrednio jest możliwość kontaktu z otoczeniem, w którym zażywany jest alkohol. W podejściu pedagogicznym rozwijane jest też podejście interakcyjne, gdzie zakłada się, iż motywację do zażywania środków odurzających nabywa się bezpośrednio w toku interakcji z osobami już uzależnionymi.
Koncepcje socjologiczne rozwijają się wokół wyodrębnienia czynników procesu uzależnienia związanych z funkcjonowaniem małych grup- czynnik mikrospołeczny, a także i głównie związanych z czynnikami o charakterze makrospołecznym. Uzależnienie jest tu konsekwencją przemian zachodzących we współczesnym życiu społecznym, zmian cywilizacyjnych8. Przegląd podstawowych kierunków pozwala postawić tezę, iż skupiają się one jedynie na poszczególnych czynnikach, cechuje je, więc swoista jednostronność. Zjawisko uzależnień jest natomiast złożone i warunkowane wieloczynnikowo, a więc skupiać się na czynnikach wewnętrznych i zewnętrznych.
M. Jarosz wśród czynników warunkujących toksykomanię wyróżnia:
Czynniki osobowościowe- predyspozycje do uzależnień,
Czynniki społeczno-kulturowe- usposabiające do uzależnienia.
C. Cekiera wyróżnia natomiast wśród czynników warunkujących toksykomanię:
Wewnętrzne – motywy,
Zewnętrzne – warunki.
Jednym z kluczowych problemów jest wyjaśnienie patogenezy, czyli mechanizmu uzależnienia, który rozpatrywano biorąc pod uwagę różne grupy czynników – środowiskowo społeczne, psychofizyczną strukturę jednostki oraz właściwości zażywania środków psychoaktywnych. Modele patogenezy omawiane są w pracy na temat uzależnień C. Cekiera (Toksykomania, 1985), gdzie przywołuje np. modele: farmakologiczno- biologiczny, ?film- wywoływacz”, ?zamek- klucz”, ?człowiek- narkotyk- okoliczność- uzależnienie”, zaś z teorii uczenia się model ?bodziec- reakcja”, czy mechanizm ?sprzężenia zwrotnego”. Najbardziej wyczerpująco i kompleksowo patogenezę uzależnień przedstawia model sprzężenia zwrotnego. Mechanizm ten przypomina ?nerwicowe błędne, koło”, co polega na konieczności stałego zażywania środków psychoaktywnych i stopniowego zwiększenia dawki, by doprowadzić się do stanu odurzenia, czego ostateczną konsekwencją jest fizyczna, psychiczna i społeczna degradacja jednostki.

Czytaj wiecej »

:: Podstawowe pojęcia związane z uzależnieniem

Podstawowe pojęcia związane z uzależnieniem.

Ważnym punktem poznania choroby alkoholowej jest zapoznanie się z podstawowymi pojęciami, które wiążą się z tego rodzaju uzależnieniem, bez zapoznania się z tymi pojęciami nikt nie będzie mógł zrozumieć tej choroby, oraz nie zrozumie, jakie ona ma konsekwencje. Oto najważniejsze wg mnie pojęcia:
Toksykomania ujmowana jest najczęściej jako przyjmowanie substancji chemicznych (syntetycznych lub naturalnych, mających szkodliwy wpływ na organizm i psychikę jednostki), wykazujące patologiczny charakter przyzwyczajenia do przyjmowania określonego środka1. Stanowi ona nadmierne używanie lub nałogowe nadużywanie środków leczniczych, jednakże nie w celu leczniczym, oraz innych środków naturalnych lub syntetycznych odurzających lub nie odurzających działających relaksująco lub pobudzająco, ale zawsze szkodliwie na organizm człowieka, bądź prosto ujmuje się ją jako nawyk okresowego lub systematycznego przyjmowania różnych środków szkodliwie oddziałujących na organizm.Przy czym środki odurzające to te, które wywołują stan odurzenia i mogą spowodować ujemne skutki dla fizycznego lub psychicznego zdrowia ludzkiego, zaś w definicji środków uzależniających akceptuje się wspólną ich cechę- zdolność potencjalnego wywołania u pewnych osobników stanu psychicznego, określanego jako uzależnienie psychiczne.
Nałóg jest poczuciem przymusu w zakresie używania określonego środka, powiązane z koniecznością zwiększenia jego dawki, co wiąże się też z uzależnieniem fizycznym, a więc z pojawieniem się głodu i objawów odstawienia (abstynencyjnych) oraz z wystąpieniem poważnych konsekwencji dla psychicznego funkcjonowania jednostki oraz negatywnych skutków w życiu osobistym i społecznym.
Nawyk natomiast jest swoistym przyzwyczajeniem, silnym pragnieniem, nieprzepartą chęcią odurzania się, ale nie powiązane z koniecznością zwiększania dawki środka i bez wystąpienia uzależnienia fizycznego oraz powodujące mniejszy zakres uszkodzeń w życiu osobowym i społecznym jednostki. Czasami jednak pojęcia nałogu używa się w szerszym znaczeniu dla określania uzależnienia fizycznego, czy też psychicznego, które stało się na tyle istotne, że dane zachowanie stanowi dla jednostki przymus, a więc nie ma ona nad nim wystarczającej, czyli dowolnej kontroli8.
Wedle najnowszej klasyfikacji zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania wyodrębnia się także pojęcia ostrego zatrucia i szkodliwego używania alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych, utrzymano też pojęcie zespołu uzależnienia.
Ostre zatrucie określane jest jako przemijający stan powstania po wypiciu alkoholu lub przyjęciu innej substancji psychoaktywnej, powodując zaburzenia świadomości, procesów poznawczych, afektu, zachowania, bądź innych funkcji i reakcji psychofizjologicznych.
Używanie szkodliwe stanowi sposób przyjmowania substancji psychoaktywnych, powodujący szkody zdrowotne, o charakterze somatycznym i psychicznym.
Zespól uzależnienia obejmuje kompleks zjawisk fizjologicznych, behawioralnych i poznawczych, które powijają się w toku wielokrotnego użycia środka. Zespół ten charakteryzuje silna potrzeba zażycia środka, trudności w kontrolowaniu tego zachowania, uporczywe używanie wbrew szkodliwym następstwom, zwiększona tolerancja, a niekiedy występowanie zespołu abstynencyjnego. Przyjmowanie substancji psychoaktywnych dominuje nad innymi zachowaniami, które uprzednio miały dla jednostki większą wartość9. Definicja ta opisuje krótko mechanizm uzależnienia, który można zawrzeć w pojęciach: rausz, zależność psychiczna, zależność fizyczna, zespół abstynencyjny, wzrost tolerancji, głód. Wymienione pojęcia stanowią swoiste etapy procesu uzależnienia się od środków psychoaktywnych, występujące w potocznej kolejności (ostre zatrucie, szkodliwe używanie, zespół uzależnienia)10. Każdy środek chemiczny odznacza się określoną zdolnością wywołania uzależnienia. Charakterystyczną tego cechą jest odczuwanie przymusu zażycia danego środka o charakterze psychicznym, fizycznym lub łącznie obu.
Uzależnienie ogólnie polega, więc na tym, że człowiek robi świadomie coś, co jest dla niego szkodliwe.
Uzależnienie psychiczne jest to silna i trudna do opanowania potrzeba, a czasem wręcz psychiczny przymus przyjmowania i kontynuowania zażywania określonego środka, co czynione jest w celu uzyskania efektów natury emocjonalnej dla przyjemności lub uzyskania odprężenia, ulżenie w cierpieniu, złagodzenia złego samopoczucia. Jest to silnie utrwalony stereotyp odruch warunkowy, czyli stała tendencja do szukania za pomocą środków psychoaktywnych ulgi w stanach depresyjnych. Niemożność zaspokojenia tej potrzeby powoduje konsekwencje psychiczne w postaci podenerwowania, obniżenia nastroju, niepokoju, stanów lękowych, rozdrażnienia i gniewu, depresji w myślach samobójczych, bez wystąpienia poważniejszych skutków i dolegliwości fizycznych nie powoduje objawów abstynencyjnych.
Czytaj wiecej »

:: Poglądy na temat alkoholizmu

Poglądy wielu autorów na problem alkoholizmu są rozmaite, a próby wypracowania kompleksowego podejścia do tych spraw postawiły pod znakiem zapytania celowość stosowania terminu ?alkoholizm“. Okazało się, bowiem, że termin ten w rożnych kontekstach oznacza różne zjawiska: jedni jako ?alkoholizm” traktowali chorobę alkoholową albo zespół uzależnienia od alkoholu, inni terminem tym określali wszelkie rodzaje picia, wykraczające poza normy przyjęte w danej kulturze i prowadzące do szkodliwych następstw, inni wreszcie terminem ?alkoholizm” obejmowali całokształt patologii społecznej związanej z piciem napojów alkoholowych. Ta niejednolitość terminu ? alkoholizm” doprowadziła do tego, że w 1979 roku eksperci skupieni wokół Światowej Organizacji Zdrowia zaproponowali, aby z tego terminu zrezygnować. W związku z tym zamiast terminu ?alkoholizm” jako nazwy choroby, w wyniku IX rewizji międzynarodowej klasyfikacji chorób, urazów i przyczyn zgonów, wprowadzono termin ?zespół uzależnienia od alkoholu”, w miejsce natomiast alkoholizmu w szerokim znaczeniu wprowadzono termin ? problemy związane z alkoholem” albo ? problemy alkoholowe”. W związku z tymi zmianami, obowiązującymi w Polsce od 1980 roku, definicja zespołu uzależnienia od alkoholu brzmi: ?Stan zmian psychicznych i zwykle także somatycznych, spowodowany użyciem alkoholu, charakteryzujący się określonymi reakcjami behawioralnymi i innymi, które z reguły obejmują skłonność do stałego lub okresowego używania alkoholu w celu doznania jego efektów psychicznych, a czasem także, – aby uniknąć złego samopoczucia wynikającego z braku alkoholu(…)”1.

Czytaj wiecej »

:: Rys historyczny alkoholizmu

Picie alkoholu, palenie papierosów i zażywanie środków farmakologicznych, zaczynają dominować nad życiem coraz większej liczby ludzi. Te nieszczęsne jednostki uwarunkowały się w ten sposób, że osiąganie przez nie różnorodnych satysfakcji emocjonalnych i behawioralnych jest uzależnione od różnych substytutów- substytuty te pozwalają im odprężyć się, gdy są zbyt napięte, odzyskać humor, gdy są przygnębione, odpędzić senność i znużenie, zasnąć wieczorem- krótko mówiąc, pozwalają im przeżyć dzień
P. G. Zimbardo

Zjawisko używania czy nadużywania środków psychoaktywnych stanowi przedmiot zainteresowania wielu dyscyplin naukowych o charakterze społecznym i medycznym. Polska jest krajem, w którym możemy mówić o narastającym znaczeniu problematyki uzależnień, czemu sprzyjają obecnie następujące czynniki: otwarcie granic, rozluźnienie więzi rodzinnych, kryzys wartości, niepowodzenia szkolne, moda ?neo- hippi”, wysokie koszty leczenia odwykowego1.
Napoje zawierające alkohol towarzyszą nam prawie od początku naszego istnienia. Były obecne, gdy powstała nasza cywilizacja – już człowiek ery neolitycznej używał napojów alkoholowych przy okazji obrzędów rytualnych, a w najstarszych zapisach historycznych można znaleźć wiele informacji o warzeniu i piciu piwa 5000 lat temu w Mezopotamii.
Pojawiają się obok nas już w pierwszych dniach naszego życia, – ponieważ świętowanie naszych narodzin odbywa się wśród toastów i brzęku kieliszków.
Gdy skończymy nasze życie prawdopodobnie alkohol będzie spożywany dla uczczenia naszej pamięci przez bliskie osoby przy okazji stypy.
A między tymi dwoma momentami będzie tysiące sytuacji, w których kufle piwa, lampki wina lub kieliszki wódki wywołują nastroje, wzruszenia, poczucie lekkości, rozluźnienie ekscytacji, uśmierzenie cierpień, rozweselenie rozczarowania, irytacje, gniew, ból, rozpacz, wstręt, lęk. Są wśród tych sytuacji noworoczne toasty, nastrojowe randki, parapetowe przyjęcia w nowym mieszkaniu, oblewanie awansu, wspólne śpiewy przy imieninowym stole, nocne męskie rozmowy, celebrowanie poważnych uroczystości i świąt, są przyjęcia dyplomatyczne czy wodowanie nowych statków.
Ale są również domowe noce pełne grozy i płaczu dzieci, rozpacz zdradzonych i bitych żon, śmiertelne wypadki samochodowe, poranny kac i delirium pełne lęku i halucynacji, samobójstwa i wątroby nie do uratowania.
Czytaj wiecej »

Loading...


Loading...

.: Login :.





Rejestracja | Lost password?

.: Rejestracja :.




A password will be mailed to you.
Log in | Lost password?

.: Retrieve password :.




A confirmation mail will be sent to your e-mail address.
Log in | Rejestracja

.: Kategorie :.

.: Tags :.