ALKOHOLIZM.XMC.PL

Teoretyczne konsekwencje spożywania alkoholu.

:: Profilaktyka uzależnień

Profilaktyka uzależnień oraz przykładowe programy profilaktyczne w Polsce.

Zwalczanie uzależnień jest zadaniem niezmiernie trudnym i jak wskazuje praktyka jest wiele form rzeczywiście skutecznych. Ponadto zachodzące w naszym kraju zmiany ustrojowe powodują, iż zainteresowanie zjawiskiem nieco osłabło, stąd zmniejszył się zakres działań profilaktycznych, prewencyjnych i wychowawczo- terapeutycznych, co warunkowane jest ograniczeniem możliwości finansowych państwa i przesunięciem głównych punktów zainteresowania na sprawy gospodarcze. Podejmowane kroki zaradcze mają często charakter deklaratywny, propagandowy i nie konsekwentny, a co gorsza równie często do głosu dochodzą koncepcje rozwiązań radykalnych, prohibicyjnych, zakazująco- ograniczających, znajdujących coraz szerszy społeczny oddźwięk. Skuteczna profilaktyka musi mieć charakter systemowy, gdzie społeczne oddziaływania rozpoczynają się od rodziny, zaś kończą na wyspecjalizowanych instytucjach leczniczych, pomocowych i terapeutycznych. Niewielką efektywność ma karanie uzależnień i wprowadzanie zabiegów prohibicyjnych (profilaktyka restrykcyjna). Terapia, której podstawę stanowi przekonanie, iż należy wyeliminować pierwotne przyczyny stanowiące podłoże uzależnienia, też nie może wykazać się wystarczającą efektywnością, gdyż wykształcony stres jest tak silny, że niełatwo go wyeliminować w sposób trwały. Czasem skuteczne jest leczenie oparte na mechanizmach warunkowania, polegające na przekształceniu- wygaszeniu starego destrukcyjnego nawyku i zastąpieniu go nowym, konstruktywnym. Trudno wyeliminować w ten sposób pierwotne przyczyny uzależnienia, które stanowią wystarczające pozytywne wzmocnienie dla osoby uzależnionej. Terapia ta opiera się na bodźcach awersyjnych, a znacznie bardziej efektywne byłoby tu stosowanie wzmocnień pozytywnych, które jednak trudno stworzyć. Skutecznymi sposobami w uzależnieniu jest stosowanie form terapii grupowej i samopomocowej, gdyż dostarczają one jednostce społecznego wsparcia dla jej wysiłków poradzenia sobie z problemem.
Czytaj wiecej »

:: Ogólny obraz zjawiska alkoholizmu

Niestety obraz, jaki zaznaczył się w Polsce nie jest zadowalający i optymistyczny, gdyż populacja osób z rodzin alkoholowych obecnie liczy szacunkowo od 4-6 milionów ludzi cierpiących na głębokie zaburzenia somatyczne i psychiczne, około 2-3 milionów osób nadużywających alkoholu, i ponad milion uzależnionych wymagających pomocy terapeutycznej, 1,5 miliona dzieci z rodzin rozbitych na skutek alkoholizmu jednego lub obojga rodziców oraz 2,5 miliona dzieci wychowujących się w rodzinach z problemem alkoholowym. Nie jest to statystyka najnowsza, ale te dane mogą być przerażające, a badania przeprowadzone wykazują, że problem alkoholizmu zwiększa się z roku na rok. Coraz częściej po alkohol sięgają dzieci dla zabicia swego wolnego czasu, coraz częściej po alkohol sięgają kobiety w celu zmniejszenia napięcia w ich życiu rodzinnym i zawodowym.

Leczenie osób uzależnionych od alkoholu.

Leczenie alkoholizmu oznacza interwencje, które mają na celu przerwanie toczącego się procesu alkoholowego i prowadzą do trzeźwego, wolnego od wpływu alkoholu życia. W porównaniu z innymi przewlekłymi chorobami alkoholizm znacznie łatwiej poddaje się terapii. W rzeczywistości każdy alkoholik, który szuka pomocy i chce aktywnie uczestniczyć w procesie rehabilitacji ma realne szanse na szczęśliwe, twórcze życie. Stopniowo coraz powszechniejsza staje się świadomość, że alkoholizm jest chorobą poddającą się leczeniu. Przyczyniła się do tego działalność publiczna sławnych osób znajdujących się w trakcie procesu zdrowienia. Podobnie jak istnieje wiele powodów, dla których ludzie popadają w alkoholizm, tak wiele jest przyczyn, które skłaniają ich do rozpoczęcia leczenia. Dla każdego, kto wszedł na drogę alkoholizmu, istnieje także droga powrotna. Powrót ten jest o wiele łatwiejszy, gdy pomagają w nim profesjonaliści. Terapeuta odgrywa rolę przewodnika, dzieli się z pijącym posiadaną wiedzą, jest swego rodzaju podporą, gdy alkoholik zaczyna stawać na nogi, zachęca go do dalszych zmagań. W trakcie terapii zadaniem terapeuty, celem ich wspólnej wędrówki, jest pomaganie alkoholikowi w osiągnięciu zadowolenia z życia, w stworzeniu pozytywnego stosunku do świata oraz doprowadzenie do tego, aby radził sobie z życiem codziennym. Od alkoholika wymaga się, aby przestał pić. Abstynencja jest rzeczą niezbędną w leczeniu alkoholizmu. Abstynencja postrzegana jako warunek konieczny dla rozpoczęcia się procesu zdrowienia ma określone podłoże fizjologiczne.

Czytaj wiecej »

:: Fazy rozwoju alkoholizmu

W tradycyjnym ujęciu E. M. Jellinka w rozwoju choroby alkoholowej można wyodrębnić cztery główne fazy:

1. Faza symptomatyczna ( wstępna) trwająca od kilku miesięcy do dwóch lat. Picie alkoholu umotywowane jest zewnętrzną przyczyną, choć zaczyna się już szukanie okazji do picia. Jest to okres picia jedynie towarzyskiego, w pełni kontrolowanego, lecz niepokojącym objawem jest szukanie ulgi w alkoholu, który powoduje odprężenie psychiczne. W końcowym etapie tej fazy występuje wzrost tolerancji na alkohol, czyli możliwości wypicia większej ilości alkoholu bez upijania się.

2. Faza zwiastunowa trwająca od kilkunastu miesięcy do kilku lat. Faza ta charakteryzuje się zwiększeniem ilości używanego alkoholu oraz występowaniem palimpsestów alkoholowych tj. krótkotrwałych stanów niepamięci, już nawet po wypiciu niewielkiej dawki alkoholu. W początkowym okresie fazy zwiastunowej krytycyzm w stosunku do nadużywania alkoholu jest zachowany, lecz w okresie późniejszym zanika.

3. Faza krytyczna małe dawki wyzwalają potrzebę picia, występują stany dysforyczne, często obniżenie potencji płciowej oraz objawy nieuzasadnionej zazdrości w stosunku do partnerki. W fazie tej występuje utrata kontroli nad raz rozpoczętym piciem.

4. Faza chroniczna występuje w niej ranne regularne picie, używanie alkoholu w pracy, obniżenie tolerancji na alkohol, lęki i drżenie rąk w okresie abstynencji alkoholowej, cechy degradacji społecznej, a około 10 % choroby psychiczne.
Inaczej jeszcze przedstawia rozwój uzależnienia od alkoholu M. Krol-Fijewska, podkreślając fakt, iż pierwsze fazy są charakterystyczne dla wszystkich ludzi:

1. Inicjacja jest to okres od pierwszego wypicia alkoholu do czasu ustalenia się wzoru picia;

2. Utrwalenie jest stabilizacją wzoru picia, jednostka pije, ale nie popada z tego powodu w kłopoty społeczne, zdrowotne czy psychologiczne, większość osób pozostaje na tym etapie do końca życia, zatem właściwsze dla tej fazy jest pojęcie używanie alkoholu w kontraście do jego nadużywania (po intoksykacji odczuwa się niechęć do alkoholu);

3. Nadużywanie – systematyczne picie alkoholu (upijanie się i klinowanie), co powoduje kłopoty w kontaktach z otoczeniem, zdrowotne lub psychologiczne, mamy tu do czynienia z uzależnieniem, choćby w szerszym słowa tego znaczeniu (bez uzależnienia fizycznego);

4. Powstrzymywanie okres ograniczenia ilości wypijanego alkoholu, albo czasowej abstynencji, zdarzają się ?wpadki”, ale sporadycznie- uzależnienie rozwija się w ukryciu;

5. Przeplatanie się okresów nadużywania i powstrzymywania, utrata kontroli nad piciem.

Czytaj wiecej »

» Poprzednie Tematy